![](https://kaliszczasemmalowany.pl/wp-content/uploads/2020/03/DSC_0826-scaled.jpg)
Muzeum Osiakowskich w Kaliszu dokumentuje życie kaliszan.
Muzeum tworzy 11 sal wystawowych z eksponatami i pamiątkami związanymi z Kaliszem i jego mieszkańcami. Nazwa muzeum upamiętnia ostatnich właścicieli kamienicy przy ul. Garbarskiej 2, którzy zginęli w 1943 r. w łódzkim getcie. Znajduje się ono w miejscu, gdzie kiedyś była dzielnica żydowska.
Muzeum Osiakowskich w Kaliszu stanowią zbiory, gromadzone przez kilkadziesiąt lat przez Andrzeja Banerta.
Zebrane artefakty dokumentują życie dawnego Kalisza zarówno sprzed stu lat jak i z epoki PRL
Muzeum imienia G. J. Osiakowskich – dla upamiętnienia ostatnich przedwojennych właścicieli kamienicy, którzy zginęli w łódzkim getcie w czasie wojny. Powstało ponad dziesięć lat temu i zajmuje niewielki dziedziniec i rozległe podziemia kamienicy.
Jedenaście pomieszczeń dużych i małych, połączonych amfiladowo w jeden ciąg. Placówka prowadzona jest przez Fundację Króla Salomona i jest dziełem kolekcjonerskiej pasji Andrzeja Banerta, wieloletniego pastora kaliskiej parafii ewangelickiej.
Magia przedmiotów należących niegdyś do Polaków, Żydów, Niemców, Ormian, Greków, Rosjan i innych nacji w wielokulturowym, bogatym i starym Kaliszu.
Handel katolicki, piekarnia Nowakowskiego na Ogrodowej, sprzedaż mięsa i wędlin Trzęsowskiego, kasse, wagi szalkowe, simcha lique, sklep spożywczo kolonialny Widerskieg, biszkopty i pierniki Mystkowskiego.
W Muzeum Osiakowskich możemy podpatrzeć jakie przedmioty służyły do robienia butów, szycia ubrań, jakimi posługiwały się gospodynie domowe przy pieczeniu ciast, czego używali aptekarze, jakie było wyposażenie sklepików, czym mierzono i ważono na ryneczkach.
źródło: https://kulturaupodstaw.pl/dawny-kalisz-w-przedmioty-zaklety-muzeum-g-j-osiakowskich/
https://www.kalisz.pl/dla-turysty/zabytki/muzeum-im-g-j-osiakowskich,475
One Comment
Kaliszanka
Mieszkałam na Ogrodowej 2, pamiętam piekarnię Nowakowskiego, chodziliśmy tam po najlepsze bułki. Kojarzę też, jak mama chodziła „do Trzęsowskiego”. To były lata pięćdziesiąte i początek sześćdziesiątych… Pamiętam też przedstawioną budkę, kiosk, na Rogatce. Miło powspominać. Jadwiga Golik