Synagoga w Ostrowie Wielkopolskim

Synagoga w Ostrowie Wielkopolskim. Synagogę zbudowaną w stylu mauretańskim oddano ostrowskiej gminie żydowskiej do użytkowania w roku 1860. #Fundacja_Shalom

Budynek synagogi użytkowany był przez miejscowych Żydów do momentu wybuchu II wojny światowej. Podczas okupacji Niemcy zamienili go w magazyn artykułów spożywczych, niszcząc jednocześnie część ołtarzową synagogi. Po wojnie Synagoga w Ostrowie, przez wiele lat pełniła funkcję magazynu meblowego.

„I ciągle widzę ich twarze. Fotografia Żydów polskich” to wystawa, która była eksponowana w Polsce, w Europie, na Bliskim Wschodzie, w Afryce Północnej i Południowej.Jest ona wynikiem apelu ogłoszonego przez Fundację Shalom w 1994 roku o rozpoczęciu zbiórki pamiątek po polskich Żydach. 9000 zdjęć, które napłynęły stworzyło kolekcję fotografii.
Bywa tak, że z całego życia człowieka zostaje tylko chwila, utrwalona na fotografii. Ale to dotyczy jednostki. Co jednak powiedzieć, gdy z wielomilionowego Narodu ocaleje to, co przetrwało na kliszy – zarysy postaci, cienie domów, dawno zgasłe uśmiechy. I twarze – bogactwo twarzy. Zdjęcia, które zebraliśmy, nie są zdjęciami z pierwszych stron gazet. Przechowywano je na strychach, wydobywano z gruzów, uratowano z makulatury.

W roku 1994 Fundacja Shalom ogłosiła apel o nasyłanie zdjęć Żydów polskich. Wielu ludzi nie wierzyło, że 50 lat po Holocauście ktoś odezwie się na  ten apel. Do dnia dzisiejszego napłynęło tych zdjęć ponad 9 000.
Nadsyłano je z odległych krańców naszego globu, z wielkich metropolii i zapomnianych przez Boga i ludzi wiosek i miasteczek, gdzie dotąd wiatr pamięta imiona tych, którzy odeszli na zawsze.
W większości zdjęcia nadesłali Polacy – polskie rodziny, sąsiedzi, przyjaciele.
Wiele zdjęć nadesłali także Żydzi rozsiani dziś po całym świecie, lecz przechowujący w swoich nowych domach okruchy tamtego świata. Zdjęcia na adres Fundacji przysyłały i przysyłają nadal rodziny pomordowanych z Izraela, Wenezueli, Brazylii, Stanów Zjednoczonych, Włoch, Argentyny, Kanady. „Każdy człowiek ma swoje imię – winni jesteśmy przywrócić je swoim braciom.”
Najstarszy ofiarodawca zdjęć ma lat 90. Najmłodszy 12. „Sprawiedliwymi są nie tylko ci co ratują choćby jedno życie. Na to miano zasługują również ci co ratują pamięć”. Dzięki nim była możliwa zarówno ta wystawa, jak i album „I ciągle widzę ich twarze”

źródło:
https://www.cowmadrycie.pl/polonia/wystawa-i-ciagle-widze-ich-twarze-fotografia-zydow-polskich/
https://umostrow.pl/synagoga-z-1857-1860-ul-raszkowska-21.html
https://buycoffee.to/kaliszczasemmalowany

PiK

Zobacz pełny biogram