Jak kanał Babinka zamienił się w kaliskie planty

 

Planty Miejskie w Kaliszu ulokowane na północno-zachodnim krańcu kaliskiej starówki, pomiędzy ul. Babiną i Parczewskiego. Mają około 700 metrów długości i 30-60 szerokości. Planty powstały po zasypaniu na początku lat 40. XX wieku kanału Babinka. Dokonali tego okupanci hitlerowscy poprzez wsypanie do niego gruzu z domów dzielnicy żydowskiej jak i zatopienie w nim tysięcy książek pochodzących z polskich i żydowskich bibliotek publicznych.

Czytaj dalej Jak kanał Babinka zamienił się w kaliskie planty

Czas ucieka wieczność czeka – kaliskie zegary

 

Bóg Cię widzi, Czas ucieka
Śmierć Cię goni, Wieczność czeka

W lipcu 1925 roku kaliski zegarmistrz Rafał Władysław Stiller, zainstalował na wieży ratuszowej zegar napędzany silnikiem elektrycznym

Czytaj dalej Czas ucieka wieczność czeka – kaliskie zegary

Przez lata klomb się zmniejszał, aż w końcu w miejscu klombu pojawiła się Czarna Dziura, a w niej rząpie

Archeolodzy wykopali na kaliskim rynku rząpie

Kamienno-ceglany obiekt wykopany na kaliskim rynku to według profesor Urszuli Sowiny rząpie, czyli zbiornik na wodę. Zdaniem naukowca z Polskiej Akademii Nauk to wyjątkowe znalezisko w skali krajowej

Od kwiatowego dywanu znamienitego kaliskiego ogrodnika Stanisława Skubiszewskiego poprzez trawnik z klombikiem wielkości chusteczki do nosa po dziurę z odkopanym przez archeologów rząpiem.

Jesteśmy ciekawi czy dechy otaczające czarną dziurę będą trwały dłużej niż płot od „margaryny”?

Czytaj dalej Przez lata klomb się zmniejszał, aż w końcu w miejscu klombu pojawiła się Czarna Dziura, a w niej rząpie

Centrum Kultury i Sztuki

 

Klasycystyczny gmach przy ulicy Łaziennej powstał w roku 1825, a jego projektantem był ówczesny budowniczy województwa kaliskiego, Franciszek Reinstein. Obiekt powstał na potrzeby Kaliskiego Korpusu Kadetów, jako sala musztry.

Czytaj dalej Centrum Kultury i Sztuki

Piskorzewska od zarania swoich dziejów, aż do wybuchu II Wojny Światowej zamieszkiwana była w większości przez ludność żydowską

 

Ulica wytyczona została podczas lokacji miasta w drugiej połowie XIII wieku. Już w XV wieku nosiła nazwę Piskorzewska, która to nazwa zapewne wzięła się od obszernych pól leżących za murami, często zalewanych, mulistych i bagiennych, „piskorzewiem” zwanych. Przy murach obronnych, wzdłuż których płynęła Babinka, ulica zwieńczona była bramą. Kanał aż do XIX wieku przebywało się na łodziach lub brodem. Koryto Babinki zasypane zostało w czasach okupacji niemieckiej. Dziś na tym miejscu rozciągają się planty.

Czytaj dalej Piskorzewska od zarania swoich dziejów, aż do wybuchu II Wojny Światowej zamieszkiwana była w większości przez ludność żydowską